Het verhaal van Leo, 56 jaar

Het verhaal van Leo van Herk,
leraar basisonderwijs
56 jaar
CAPD training
De eerste CAPD training gebeurt in een speciale ruimte op de dialyse afdeling van het ziekenhuis. Je werkt één op één met een verpleegkundige, maar in de loop van de week komt ook de diëtiste en de maatschappelijk werker langs om kennis te maken. Alle handelingen die je voor de CAPD moet beheersen leer je stap voor stap op een veilige en verantwoorde wijze te doen. Daarbij neemt het voorkomen van infecties een belangrijke plaats in, maar ook wat je moet doen als zich onverhoopt toch buikvliesontsteking voordoet. Vergeet niet om vragen te stellen; dat wordt gewaardeerd en maakt een hoop duidelijk. Aan het einde van de week kwam een van de verpleegkundigen thuis bekijken of alle materialen daadwerkelijk geleverd zijn en of je in staat bent om zelfstandig thuis te gaan dialyseren. Dat is best spannend: doe ik het wel goed. In het begin nam ik het handboek er bij, gewoon voor de zekerheid. Maar ’s ochtends werd na de eerste keer al meteen door de dialyse afdeling gebeld: is alles goed gegaan? Voortreffelijk!
De weken daarna verlopen wat mij betreft naar tevredenheid: ik krijg handigheid in de dialyse, leer me ook te vermaken tijdens het gedwongen half uurtje stil zitten. “s Ochtends en ’s avonds vind ik het dialyseren het makkelijkst. Je bent dan nog niet helemaal aangekleed, of juist al uitgekleed voor de nacht. ‘s Middags breekt het de dag en het daarbij behorende dagritme erg.
Begin juli volgt de tweede trainingsweek: die voor de APD, ofwel de machine. Ik kan dan ’s nachts dialyseren en heb overdag mijn handen vrij. Ook in deze week worden zowel de theorie (het handboek) als de dagelijkse praktische handelingen geoefend. Je wordt toegerust om de machine te bedienen en leert wat je moet doen als zich een storing voordoet. Ook nu weer volgt een thuisbezoek van een verpleegkundige en nazorg na de eerste zelfstandige dialyse. Overigens kun je 24 uur per dag met de verpleegkundige bellen in geval zich een calamiteit mocht voordoen.
Het ‘s nachts thuis dialyseren bevalt me prima en ik ben voldoende hersteld om mijn werkzaamheden te hervatten. Aan het begin van het schooljaar sta ik twee dagen voor de klas en heb ik een derde dag voor managementtaken. De verwachting is dat ik binnenkort ook een derde dag voor de klas kan staan. Het werk bevalt me als vanouds; ik ben altijd een enthousiaste leerkracht geweest. Maar ik merk ook dat mijn conditie fors achteruit is gegaan. Het geven van gymles, maar ook het fietsen naar de gymzaal en terug kosten een enorme inspanning. Al gauw mag ik die taak inleveren en dat lucht op. Maar er komt ook een andere kink in de kabel: de catheter werkt niet optimaal en dat kost me mijn nachtrust. Van nachtelijk dialyseren komt uiteindelijk niet veel terecht: ik zit de halve nacht op de rand van mijn bed en dat holt me behoorlijk uit.
Leo








