Vakantie

Zo, de vakantie zit er weer op. 3 weken weggeweest met de caravan en alles ging prima.

Niks dozen, wachten op Baxter, etc etc. Wel lekker uit eten, glaasje wijn erbij, overal naar toe met veel meer energie dan ik me kan herinneren van de laatste jaren. Dat is dus weer eens echt vakantie! De caravan gaat er wel uit want dat wordt ons toch te lastig en veel werk.

We gaan nu genieten van wat meer luxe!

Bij terugkomst in Nederland krijg je dan toch meteen een flinke domper als je hoort dat minister Klink in zijn wijsheid heeft besloten de wet op de orgaandonatie niet aan te passen, ondanks alle adviezen in die richting. Ik had echt gehoopt dat het nieuw kabinet hier nu eens spijkers met koppen zou gaan slaan.

Ik maak me ook ernstig zorgen om de mensen die nu nog steeds, en soms al heel veel jaren, op de wachtlijst staan en op dat ene telefoontje wachten. Ik weet hoe het voelt en als ik nu naar mezelf kijk zou ik zo graag iedereen die in die situatie zit hetzelfde geluk gunnen dat ik zelf ervaren heb en ook in mijn omgeving een paar succesvolle transplantaties heb gezien.

Je kunt echt zeggen dat je een nieuw leven gaat beginnen en zoveel genieten van alles wat je weer kunt. Waar je jarenlang tegenop zag is nu weer een fluitje van een cent.

Zoals ik reeds eerder heb verteld heb ik wel suiker aan mijn transplantatie overgehouden. Dat is een bekend verschijnsel en komt grotendeels door de anti-afstootmedicijnen. Bij mij was het net een jojo met de waarden maar inmiddels begint het een beetje normaal te worden en stabiel. Dat is maar goed ook want anders wordt mijn mooie niertje beschadigd en dat willen we niet! Ik ga daar ook heel serieus mee om want dat ben ik aan mijn donor en aan mijzelf verplicht. Je kan er 100 mee worden hoor ik dan, zal wel, maar dat geldt niet voor getransplanteerde nierpatiënten. Nu hoef ik niet zo heel oud te worden maar ik wil nu nog wel een paar jaartjes door en samen genieten met de mensen die mij dierbaar zijn!

Gelukkig zijn er genoeg familieleden en vrienden die zich als donor aanmelden en dat blijft het grootste geschenk dat je je naaste kunt geven. Bovendien zijn de resultaten van de nierfunctie ook veel beter dan bij postmortale transplantatie.

Ik ga hier geen hosanna verhaal ophangen want er kan ook wel eens iets misgaan en helaas heb ik dat ook gezien en gehoord en dat is op zich heel droevig. Maar het grootste deel gaat heel goed en zodoende wordt in elk geval de wachtlijst niet langer maar eerder wat korter.

Ik kijk zelf al weer uit naar een volgend tripje om er op uit te gaan. Maar ik duim voor alle mensen die wachten op een nier dat er gauw licht in de duisternis komt! Sterkte en houd de moed er in!!!

Tot volgende keer

Petra