Verhalen

//Verhalen
Verhalen 2017-05-29T13:32:32+00:00

Lees hier de verhalen van diverse nierpatiënten.

“Dat het mislukken van de tweede transplantatie een grote teleurstelling was, hoef ik u vast niet uit te leggen. Je gaat je afvragen of je lichaam wel geschikt is voor het ontvangen van een donornier.”

Het verhaal van Alberdine

“Ik ben niet zo’n schrijver, maar ik zal u mijn verhaal vertellen, in de hoop dat anderen er iets aan hebben: hoop, inspiratie, herkenning, of wat u er ook uithaalt. En om te laten zien dat het leven niet ophoudt als je moet gaan dialyseren!”

Het verhaal van Albert

“Ik heb nu al weer bijna drie maanden mijn donornier en ik vind het tijd worden om me zo langzamerhand op de arbeidsmarkt te gaan begeven. Voor het eerst!”

Het verhaal van Arjan

“Ik weet al vanaf mijn jeugd dat mijn nieren niet goed werken. Een gegeven waar je mee leert leven. Als je zo jong bent, heb je eigenlijk geen idee wat het inhoudt, wat er allemaal bij komt kijken. Tot je moet gaan dialyseren blijft het allemaal een beetje abstract. Je bent ziek, je voelt je niet lekker. Maar wat dialyseren precies inhield, daar had ik toen nog geen idee van.”

Het verhaal van Charlotte

De telefoon rinkelt het is 3.15 uur in de nacht. Je schrikt je wezenloos en er spookt van alles door je hoofd. Je dochter is in verwachting. Is daar iets mis mee? Iets met je zoon in Australië? Het is daar overdag. Maar niets van dat alles.

Het verhaal van Evert

“In het voorjaar had ik veel last van vermoeidheid, en dat werd eigenlijk steeds erger. Van elke inspanning werd ik moe. Als ik 50 meter gelopen had was ik uitgeput. Een goede reden om maar eens bij de dokter langs te gaan. Die adviseerde om mijn bloed te laten onderzoeken. En zo geschiedde.

Het verhaal van Fritz

“In 1999 werd ik opgeroepen voor een tweede nier en dan ben je toch weer verwachtingsvol! Ditmaal moest ik dus naar Groningen.
Het verliep allemaal zeer voorspoedig en de nier deed het, hoera!

Het verhaal van Henny

“Sinds maart 2011 dialyseer ik met APD, dus gedurende elke nacht 8 uur en 30 min. met behulp van de  machine om ’s nachts te dialyseren.

Het verhaal van Jac

“Ik wil u het verhaal vertellen van mijn nierziekte en hoe ik er uiteindelijk toegekomen ben om te gaan dialyseren. Dat doe ik omdat ik weet dat je als nierpatiënt behoefte hebt aan informatie. Over de aandoening, over wat je te wachten staat. Maar zeker ook van andere mensen, die vertellen wat zij hebben meegemaakt, wat hun afwegingen zijn geweest en hoe zij ermee omgaan.

Het verhaal van Jan

“De eerste CAPD training gebeurt in een speciale ruimte op de dialyse afdeling van het ziekenhuis. Je werkt één op één met een verpleegkundige, maar in de loop van de week komt ook de diëtiste en de maatschappelijk werker langs om kennis te maken. Alle handelingen die je voor de CAPD moet beheersen leer je stap voor stap op een veilige en verantwoorde wijze te doen.

Het verhaal van Leo

“Zo de eerste operatie is achter de rug, alhoewel hij nog vers in mijn geheugen zit hoor. Het is nu zo’n 5 weken geleden maar wordt er nog elke minuut mee geconfronteerd.

Het verhaal van Monique

“Zo, de vakantie zit er weer op. 3 weken weggeweest met de caravan en alles ging prima. Lekker uit eten, glaasje wijn erbij, overal naar toe met veel meer energie dan ik me kan herinneren van de laatste jaren. Dat is dus weer eens echt vakantie!

Het verhaal van Petra

“Mijn naam is Ronald en ik ben 49 jaar. Sinds maart van dit jaar, 2012, ben ik aan het dialyseren. Daar is natuurlijk heel wat aan vooraf gegaan. Dus laat ik daarmee beginnen.

Het verhaal van Ronald

“Ik heb me jaren lang slecht gevoeld: altijd moe. Of meer dan moe: uitgeput. ‘Ik werk te hard, ik heb te veel aan mijn hoofd’, je verzint allerlei reden waarom je je zo voelt. Ik leidde een druk leven, met een eigen cateringbedrijf. Een druk sociaal leven met veel vrienden, bezig met een verhuizing, enzovoorts. En toen kwam het moment dat ik ‘even’ bloed moest laten afnemen voor een duikkeuring. Ik ging vrijdagochtend naar het ziekenhuis.

Het verhaal van Roger

“Hoe vertel je in een paar woorden een verhaal dat ruim twintig jaar beslaat? Want zo lang weet ik al dat mijn nieren het niet goed doen. Toch ben ik pas in 2013 met dialyseren begonnen. Tot die tijd heb ik het ‘gered’ met mijn eigen nieren.

Het verhaal van Ruud

“Al op mijn 15e merkte ik dat ik een hoge bloeddruk had. Tja, wat doe je dan? Op je eten letten en verder gewoon doorgaan. In die tijd werd niet gelijk aan problemen met je nieren gedacht. Maar tien jaar later kwamen de artsen er dan toch achter dat ik cystenieren had. En dat ik de kans had om op latere leeftijd te moeten gaan dialyseren. Tot mijn 45e heb ik het weten te rekken, maar toen moest het toch echt gaan gebeuren.

Het verhaal van Tineke

“Mijn naam is Wim , ik ben 63 en alleenstaand. Ik wil met u mijn verhaal als nierpatiënt delen, omdat ik het zelf ook prettig vind om ervaringen van anderen te lezen en te horen. Natuurlijk zal ik iets vertellen over de gezondheidsperikelen en mijn situatie nu. Maar ik wil vooral ook aandacht geven aan de belevingskant, oftewel wat de ziekte met je doet.

Het verhaal van Wim
Terug naar overzicht Ervaringen